سیا و هو اصول تفکر و گفتار خلاق بودند که به صورت خدایان تجسم یافته بودند.
سیا همچنین به معنای ادراک یا برنامهریزی بصیرانه و هو به معنای اقتدار یا بیان مقتدرانه ترجمه شده است.
سیا و هو همراه با خدایی سوم به نام هکا (جادو) نیروهایی بودند که آفریننده برای آفرینش جهان و نظم الهی از آنها بهره گرفت.
بر اساس اسطورهها، این دو خدا از خون آلت رع که چکیده بود پدید آمدند و همواره بهعنوان یاران نزدیک خدای خورشیدِ آفریننده شناخته میشدند. در متون اهرام، سیا که «در دست راست رع» است، مسئول حکمت و حمل کتاب خداست. همچنین گفته میشود که او «در چشم رع» جای دارد تا خدای خورشید بتواند همه چیز را در جهان ببیند و درک کند.
سیا و هو در داستان آفرینش
در متون تابوت، هو «آن که در تاریکی سخن میگوید» خوانده میشود؛ احتمالاً اشاره به تاریکی اولیه پیش از آفرینش نور دارد.
در یک متن از دوران پادشاهی میانه پرسیده میشود: چگونه ممکن است آفرینندهای که همیشه سیا، هو و ماعت (نظم الهی) را با خود دارد، اجازه داده باشد که مصر به هرجومرج فرو رود؟
در کتابهای جهان زیرینِ پادشاهی نوین، این دو خدا اغلب در قایق خورشیدی رع به تصویر کشیده میشوند.
سیا در اینجا نقش سخنگوی رع را دارد و دستور گشودن هر یک از دوازده دروازهٔ دنیای زیرین را صادر میکند.
برای دسترسی به اپیزود های پادکست تحوت به این لینک مراجعه فرمایید.
برای دسترسی به سایر مقالات اساطیر مصر به این لینک مراجعه نمایید.