نویسنده: امیر مدرس

در قلب اساطیر کهن هند و در میان شکوه تثلیث مقدس (تریمورتی)، نام « شیوا » به عنوان نیرویی فراتر از درک معمول می‌درخشد. او که در کنار «برهما» (خالق) و «ویشنو» (نگاهدارنده) ایستاده است، وظیفه‌ای خطیر و پارادوکسیکال بر عهده دارد: ویرانی. اما برخلاف تصور رایج، ویرانی در دستان شیوا نه به معنای نابودی Read more

بسیاری از مردم تا حدی با تاریخ جادو و جادوگری آشنا هستند. این موضوع همواره مورد توجه رسانه‌ها بوده است. با این حال، همچنان با برداشت‌های نادرست، دیدگاه‌های اشتباه و حقایق مشکوک فراوانی همراه است. یکی از این باورهای همیشگی این است که جادوگران در انگلستان سوزانده می‌شدند، و همچنین این تصور نادرست که در Read more

برای فهم چگونگی ظهور اوپانیشاد باید به سفری دور برویم. قرن‌ها از زمانی که سرودهای «ریگ‌ودا» تصنیف شدند، گذشته است. آریایی‌ها اکنون از خط‌الرأس سرنوشت‌ساز در شرق سکونتگاه‌های پیشین خود عبور کرده‌اند و در سراسر سرزمین‌های هندوستان شمالی در اطراف حوضه‌های علیای رودهای گنگ و جمنا پراکنده شده‌اند و تا بیهار در شرق و کوه‌های Read more

کتاب ریگ ودا بهترین منبعی است که ما را از چگونگی اعتقادات دینی شبه قاره هند در ادوار قدیم آگاه می سازد. به عبارت دیگر در عهد و داها تفکر مذهبی در این سرزمین دوران جوانی خود را می پیموده و از این رو است که در این دوران شیوه ی اجرای مناسک مذهبی و Read more

در اسطوره شناسی هند یکی از کهن‌ترین و پیچیده‌ترین نظام‌های تفسیری جهان شکل گرفته است؛ نظامی که در آن روایت‌ها، آیین‌ها و نمادها مانند رشته‌هایی درهم‌تنیده عمل می‌کنند و تصویری کلی از جایگاه انسان در جهان ارائه می‌دهند. این اسطوره‌ها نه صرفاً مجموعه‌ای از داستان‌های مذهبی، بلکه بازتابی از اندیشه‌های فلسفی، ساختارهای اجتماعی و تجربه‌های Read more

قصه‌های فولکلور ایرانی بخش مهمی از میراث فرهنگی ما هستند؛ روایت‌هایی که سینه‌به‌سینه از نسل‌های گذشته منتقل شده‌اند و در دل خود تجربه‌ها، حکمت‌ها، باورها و طنز مردم کوچه و بازار را جای داده‌اند. این قصه‌ها معمولاً ساده و خودمانی روایت می‌شوند، اما همین سادگی، قدرت آن‌ها را در انتقال معنا دوچندان می‌کند. از جمله Read more

ابوالهول جانوری افسانه‌ای با بدن شیر یا ماده شی و سر موجودی متفاوت بود. رایج‌ترین ترکیب، بدن شیر و سر انسان با چهره یک پادشاه یا ملکه بود. این ابوالهول‌ها قدرت و وظیفه حاکم را برای دفاع از مصر مجسم می‌کردند. ابوالهول‌های دیگر سر قوچ، شاهین یا حتی هیولای ست داشتند. اینها به عنوان نگهبانان Read more

ستون جد یکی از رایج‌ترین نمادهای مصر باستان بود. این نماد در خط هیروگلیف برای نوشتن واژه‌ای به کار می‌رفت که معنای «ثبات» یا «تغییرناپذیری» می‌داد. خاستگاه اولیه‌ی دجد احتمالاً ستونی ساخته‌شده از نی‌ها یا خوشه‌های غله بود، اما با گذشت زمان به‌عنوان ستون فقرات اوزیریسِ کشته‌شده شناخته شد. گاهی دجد به شکل یک ایزد Read more

چشم حورس آمیزه‌ای از چشم و ابروی انسانی با برخی نشانه‌های چهره‌ی شاهین است. چنین چشمانی برای صورت‌های حیوانیِ ایزدان گوناگون که با آسمان پیوند داشتند به کار می‌رفت. هنگامی که حورس همچون شاهینی آسمانی تصور می‌شد، چشم راست او خورشید و چشم چپ او ماه بود. همانطور که در بخش چشم رع گفتیم، در Read more