مین خدایی باستانی بود که با باروری انسانی و کشاورزی پیوند داشت. او مردانهترین خدایان مصر به شمار میرفت و بهصورت چهرهای پوشیده با آلت تناسلی بزرگ به تصویر کشیده میشد. بر سرش دو پر بلند داشت و دست راستش در حالت کوبیدن یا ضربه زدن بالا برده شده بود. بالای دست راست او تازیانهای (احتمالاً شلاق چوپانی) دیده میشود.
این ویژگیها نشان میدهند که خدای باروری میتوانست خدایی آپوتروپیک (دفعکنندهٔ شر) باشد که با زبان بدن پرخاشگرانهٔ خود شر را میراند. مجسمههای مین را به مزارع میبردند تا از آنها محافظت کند و برکت دهد، و نخستین میوههای برداشت به او تقدیم میشد. از دوران پادشاهی میانه به بعد، خدای باروری اغلب با حوروس، پسر ایزیس، یکی دانسته میشد. در تبس، مین با آمون متحد شد تا خدایی آفریننده باشد که میتوانست تمامی زندگی را با نیروی جنسی خود پدید آورد.
نماد های مین
از روزگاران کهن، مین با نمادی رازآلود نیز نمایانده میشد که تفسیرهای گوناگونی از آن شده است: صاعقه، پیکان خاردار، جفتی از صدفهای فسیلشده، یا ضامن در.
این نماد بر مجسمه های ۵۰۰۰ سالهٔ خدای باروری در معبدش در کوپتوس در حاشیهٔ صحرای شرقی یافت شده است. این خدا همچنین به عنوان خدای صحرای شرقی مورد پرستش قرار میگرفت و معدنکاران، سنگتراشان، و شکارچیانی که در این ناحیهٔ بیابانی کار میکردند، او را میستودند.
افسونهایی در متون تابوت به مردگان کمک میکرد تا در زندگی پس از مرگ، نیروی جنسی و قدرت باروری این خدای باروری، «شکارچی زنان»، را به دست آورند.
در افسون شمارهٔ ۳۳۵ متون تابوتها پرسیده میشود:
«مین کیست؟» و پاسخ میدهد:
«او حوروس است، نگهبان پدرش.»
کاهوی بلندی که شیرهٔ آن شبیه اسپرم بود، گیاه مقدس مین بهشمار میرفت. روایتی در داستان «جدال حوروس و ست» که در آن ست پس از خوردن «دانهٔ حوروس» که بر برگهای کاهو مالیده شده بود، باردار میشود. قدرت فوقالعادهٔ زایندگی مین-حوروس را نشان میدهد.
صورت های دیگر خدای باروری
حیوانات مقدس خدای باروری یک شاهین و یک گاو سفید بودند، و یکی از مهمترین القاب مین «کامت-اف» (Kamut-ef؛ گاوِ مادرش) بود.
گفته میشد مین در تاریکی شب بهطور پنهانی با مادر خود متحد میشود تا خویش را بزاید. در جشنوارهٔ این خدا ، ملکهٔ مصر نقش «مادر مین» را ایفا میکرد، احتمالاً برای اینکه نیروی حیاتی سلطنتی (کا، ka) بتواند بیکموکاست از پادشاهی قبلی به پادشاه بعدی منتقل شود.
وقتی یونانیان در مصر ساکن شدند، خدای باروری را گونهای از خدای پرشهوت بز-خوی خود یعنی پان (Pan)
میدانستند؛ نگهبان مسافران در مکانهای خلوت. یک نویسندهٔ کلاسیک ادعا میکند که مین پس از آنکه با همهٔ زنان مصر در زمان جنگ مردان همبستر شد، به مقام خدای باروری ارتقا یافت.
برای دسترسی به اپیزود های پادکست تحوت به این لینک مراجعه فرمایید.
برای دسترسی به سایر مقالات اساطیر مصر به این لینک مراجعه نمایید.