دسته: اساطیر مصر

ابوالهول جانوری افسانه‌ای با بدن شیر یا ماده شی و سر موجودی متفاوت بود. رایج‌ترین ترکیب، بدن شیر و سر انسان با چهره یک پادشاه یا ملکه بود. این ابوالهول‌ها قدرت و وظیفه حاکم را برای دفاع از مصر مجسم می‌کردند. ابوالهول‌های دیگر سر قوچ، شاهین یا حتی هیولای ست داشتند. اینها به عنوان نگهبانان Read more

ستون جد یکی از رایج‌ترین نمادهای مصر باستان بود. این نماد در خط هیروگلیف برای نوشتن واژه‌ای به کار می‌رفت که معنای «ثبات» یا «تغییرناپذیری» می‌داد. خاستگاه اولیه‌ی دجد احتمالاً ستونی ساخته‌شده از نی‌ها یا خوشه‌های غله بود، اما با گذشت زمان به‌عنوان ستون فقرات اوزیریسِ کشته‌شده شناخته شد. گاهی دجد به شکل یک ایزد Read more

چشم حورس آمیزه‌ای از چشم و ابروی انسانی با برخی نشانه‌های چهره‌ی شاهین است. چنین چشمانی برای صورت‌های حیوانیِ ایزدان گوناگون که با آسمان پیوند داشتند به کار می‌رفت. هنگامی که حورس همچون شاهینی آسمانی تصور می‌شد، چشم راست او خورشید و چشم چپ او ماه بود. همانطور که در بخش چشم رع گفتیم، در Read more

واژهٔ مصری باستان برای irt که همان چشم است شبیه واژه‌ای برای فعل «انجام دادن» یا «عمل کردن» بود. شاید به همین دلیل است که چشمان یک ایزد با قدرت ایزدی در فعال‌ترین شکل مداخله‌گرانه‌اش مرتبط دانسته می‌شد. از آنجا که واژهٔ irt از نظر دستوری مؤنث بود، چشمان ایزدی به‌صورت الهه‌ شخصیت‌ دهی می‌شده. Read more

مفهوم مرکزی کیهان‌شناسی و اخلاق مصری به صورت الهه‌ای به نام ماعت تجسم یافته بود که پر شترمرغی بر سر داشت. واژه ماعت می‌تواند به معنای حقیقت، عدالت، درستی، نظم، توازن و قانون کیهانی باشد. الهه ماعت دختر محبوب رع، خدای آفریننده و خورشید، به شمار می‌رفت. او همراه با پدرش در کشتی خورشید سفر Read more

آمون نامی ست که حتی ناآگاه ترین افراد در اساطیر مصر هم آن را شنیده اند. اما واقعا این خدا کیست؟ چه جایگاهی در اساطیر و حتی تاریخ کشور کهن مصر دارد؟ آمون کیست؟ آمون خدای خالق رازآمیزی بود که نامش به معنای «پنهان» است. او معمولاً به صورت مردی ریش‌دار در اوج جوانی نشان Read more

مین خدایی باستانی بود که با باروری انسانی و کشاورزی پیوند داشت. او مردانه‌ترین خدایان مصر به شمار می‌رفت و به‌صورت چهره‌ای پوشیده با آلت تناسلی بزرگ به تصویر کشیده می‌شد. بر سرش دو پر بلند داشت و دست راستش در حالت کوبیدن یا ضربه زدن بالا برده شده بود. بالای دست راست او تازیانه‌ای Read more

سیا و هو اصول تفکر و گفتار خلاق بودند که به صورت خدایان تجسم یافته بودند.سیا  همچنین به معنای ادراک یا برنامه‌ریزی بصیرانه و هو به معنای اقتدار یا بیان مقتدرانه ترجمه شده است.سیا و هو همراه با خدایی سوم به نام هکا (جادو) نیروهایی بودند که آفریننده برای آفرینش جهان و نظم الهی از Read more

شای تجسم سرنوشت بود. هر فرد شایِ شخصی خود را داشت؛ نوعی تقدیر فردی که به یکتایی او کمک می‌کرد. این ایزد می‌توانست در هیئت انسانی یا به شکل مار به تصویر کشیده شود. او گاهی با خدایان آفریننده‌ای که سرنوشت کل جهان را تعیین می‌کردند، همانند دانسته می‌شد. شای از جمله خدایانی بود که Read more

رننوتت الههٔ کبریِ باروری و شانس بود که نام او به معنای «ماری که تغذیه می‌کند» است. او می‌توانست به شکل‌های مختلفی از ترکیب مار و زن نمایش داده شود، از جمله زن با سر کبری که کودکی را شیر می‌دهد. رِنِنوتت با قدرت‌های تغذیه‌ای و درمانی شیر مادر و همچنین با هر نوع غذا Read more