راهنمای نویسندگی در تحوت
این راهنما برای نویسندگان، کاتبان و کاتبان ارشد تحوت است. در آن می‌خوانید تحوت چه نوع مقاله‌ای منتشر می‌کند، مقاله چه ساختاری باید داشته باشد، با نام‌ها، منابع و تصویرها چه کنید و مقاله پس از فرستادن چه مسیری را طی می‌کند.
۱. موضوع
تحوت دربارهٔ اسطوره‌ها، دین‌های باستانی، حماسه‌ها، قصه‌های عامیانه و زندگی اسطوره در هنر و ادبیات می‌نویسد. پیش از شروع، موضوع را در جست‌وجوی سایت و دانشنامهٔ اساطیر بگردید. اگر مقاله‌ای دربارهٔ همان موضوع هست، زاویهٔ تازه‌ای انتخاب کنید؛ مثلاً به جای معرفی دوبارهٔ آتنا، دربارهٔ آتنا در هنر یا پرستشگاه‌هایش بنویسید.
۲. ساختار مقاله
- بند آغازین: در یک بند کوتاه بگویید مقاله دربارهٔ چیست و خواننده به ترتیب چه چیزهایی می‌خواند، تا از همان ابتدا مسیر را بشناسد.
- اول داستان، بعد تحلیل: خواننده اگر داستان را نداند، تحلیل را نمی‌فهمد. نخست اسطوره یا ماجرا را روایت کنید، بعد به معنا، پیشینه و تفسیرهایش بپردازید.
- تیترهای میانی: هر چند بند یک تیتر میانی بگذارید و تیترها را گویا بنویسید؛ «شبی که دروازه باز ماند» بهتر از «بخش دوم» است.
- پایان: با جمع‌بندی کوتاه و پیوند به مقاله‌های مرتبط تحوت تمام کنید.
- طول: بین ۸۰۰ تا ۲۰۰۰ کلمه. مقالهٔ کوتاه‌تر معمولاً حق موضوع را ادا نمی‌کند و مقالهٔ بلندتر بهتر است به دو مقاله تقسیم شود.
۳. زبان و نگارش
- فارسی روان و طبیعی بنویسید، با جمله‌های کامل که با حرف ربط‌های معمول به هم وصل می‌شوند. متن نباید بوی ترجمه بدهد.
- از نیم‌فاصله، «ی» و «ک» فارسی و ارقام فارسی استفاده کنید.
- از لحن خطابه‌ای، اغراق و جمله‌های کلیشه‌ای پرهیز کنید. ساده و دقیق بنویسید.
۴. نام‌های خاص
نخستین بار که نام خاصی می‌آید، صورت لاتین آن را در پرانتز کنارش بنویسید؛ مثلاً اوزیریس (Osiris). برای یکدستی، املای نام‌ها را با دانشنامهٔ اساطیر تحوت هماهنگ کنید.
۵. منابع و امانت‌داری
- هر مقاله دست‌کم دو منبع معتبر می‌خواهد. بهترین منابع، متن‌های کهن (با شمارهٔ کتاب، سرود یا بند) و پژوهش‌های دانشگاهی و کتاب‌های معتبرند. ویکی‌پدیا و سایت‌های عمومی می‌توانند نقطهٔ شروع باشند، اما منبع نهایی نیستند.
- در پایان مقاله بخشی با عنوان «منابع و مطالعهٔ بیشتر» بگذارید.
- نقل‌قول مستقیم را کوتاه نگه دارید و منبعش را بیاورید.
- مقاله باید نوشتهٔ خود شما باشد. کپی از کتاب‌ها و سایت‌ها، یا ترجمهٔ کامل نوشتهٔ دیگران، پذیرفته نمی‌شود.
- اگر از ابزارهای هوش مصنوعی کمک می‌گیرید، درستی همهٔ جمله‌ها، نام‌ها و منابع را خودتان بسنجید؛ مسئولیت متن با نویسنده است.
۶. تصویرها
- هر مقاله یک تصویر شاخص می‌خواهد، ترجیحاً مربع و دست‌کم ۱۲۰۰ پیکسل.
- فقط تصویرهایی بگذارید که حق استفاده‌شان را دارید: آثار با مالکیت عمومی، تصویرهای دارای مجوز آزاد (مانند Creative Commons در ویکی‌مدیا کامنز)، یا ساختهٔ خودتان.
- زیر هر تصویر نام اثر، هنرمند یا عکاس و نوع مجوز را بنویسید.
۷. در ویرایشگر
- تیتر را گویا و کوتاه بنویسید؛ بهتر است نام اصلی موضوع در ابتدای تیتر بیاید.
- از ستون کناری، دسته و «سرزمین» مقاله را انتخاب کنید. اگر مقاله به یکی از مجموعه‌ها تعلق دارد، همان مجموعه را بزنید.
- یک چکیدهٔ یک‌جمله‌ای بنویسید؛ همین جمله در فهرست مقاله‌ها و نتیجه‌های گوگل دیده می‌شود.
۸. فرستادن و بررسی
- وقتی مقاله آماده شد، در ویرایشگر دکمهٔ «فرستادن برای بررسی» را بزنید. تا آن زمان مقاله پیش‌نویس است و فقط خودتان آن را می‌بینید.
- کاتبان ارشد مقاله را می‌خوانند. اگر نکته‌ای برای اصلاح باشد، در «یادداشت بررسی» می‌نویسند؛ این یادداشت برایتان ایمیل می‌شود و در میز تحریر تالار من هم زیر همان مقاله دیده می‌شود.
- مقاله را اصلاح کنید و دوباره برای بررسی بفرستید.
- تحوت ممکن است برای یکدستی، ویرایش‌های کوچک زبانی انجام دهد. زمان انتشار را هم تحوت تعیین می‌کند تا مقاله‌ها با فاصلهٔ مناسب منتشر شوند.
- مقاله همیشه با نام نویسنده منتشر می‌شود.
۹. از نویسنده تا کاتب
هر نویسنده با انتشار نهمین مقاله‌اش «کاتب تحوت» می‌شود و صفحهٔ ویژه‌ای می‌گیرد با معرفی خودش و فهرست همهٔ نوشته‌هایش. کاتبان ارشد از میان کاتبان انتخاب می‌شوند و بررسی مقاله‌های دیگران را بر عهده دارند.